Η παράσταση είναι μια σύνθεση θραυσμάτων από τα έργα του Άντον Τσέχοφ Ο θείος Βάνιας, Ο βυσσινόκηπος και Ο γλάρος. Ο Τσέχοφ μάς φέρνει αντιμέτωπους με τη λεπτή και συχνά εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στον άνθρωπο, το περιβάλλον και το κλίμα, φωτίζοντας την οικολογική και γεωλογική φθορά που προκαλεί η ανθρώπινη δραστηριότητα. Στον πυρήνα βρίσκεται η ηθική σχέση μας με τη φύση, μια σχέση γεμάτη αντίφαση και ευθύνη.

Κείμενο, τραγούδια και μουσική συνδέονται σε ένα «θεατρικό μουσικό μονόπρακτο», όπου η φωνή της φύσης αποκτά δραματουργική υπόσταση και ο άνθρωπος τοποθετείται αντιμέτωπος με τις επιλογές του.

Η δραματουργία της παράστασης διαμορφώθηκε μέσα από εκτεταμένη καλλιτεχνική και επιτόπια έρευνα. Αξιοποιήθηκε αρχειακό υλικό από το Μεσολόγγι, τη λιμνοθάλασσα και τις κοινότητές της, μαζί με μαρτυρίες ντόπιων που μεταφέρουν την προφορική ιστορία του τόπου. Παράλληλα χρησιμοποιήθηκαν πηγές από το Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Μυτιλήνη), το Περιβαλλοντικό Μουσείο του Πανεπιστημίου, καθώς και επιστημονικές αναφορές σχετικές με περιβαλλοντικές και οικολογικές επιστήμες από ιδρύματα όπως το ΕΚΠΑ και το Τμήμα Γεωγραφίας.

Η έρευνα εμπλουτίστηκε με δεδομένα για τις μεταβολές των υγροτόπων, την απώλεια βιοποικιλότητας και τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, καθώς και με αναφορές από τον διεθνή Κόκκινο Κατάλογο Απειλούμενων Ειδών της IUCN, που καταγράφει την παγκόσμια κατάσταση των ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό σύμπαν όπου η ανθρώπινη εμπειρία, ο επιστημονικός λόγος και η φωνή της φύσης συνυπάρχουν, δημιουργώντας μια σκηνική αφήγηση που λειτουργεί ως ποιητικό και πολιτικό οικολογικό χρονικό.

η δραματουργία και το κειμενο της αραστασης δημιουργηθηκε επισης με βαση αρχειακο υυλικο του μεσολογγιου της λιμνοθαλασας και των ντοπιων κατοικων καθως και με αρχειο απο το περιβαλλοντικο μπλα μπλα πανεποιστιμια μυτιλινης και το κοκκινο βιβλιο για την εξαφανιση των ειδων κτλπ βαλε κ αλλα